Afhankelijk van hoe je het bekijkt
(volledig op dvd of braaf wachtend op de volgende uitzending op
televisie) is dit een drie uur durende film of een miniserie.
Dat moest ik wel even duidelijk maken.
Okidoki, Salem’s Lot is geen
hardcore-horror, maar eerder een goede griezelfilm, met een hele
lange aanloop waarin je de personages en het stadje waar alles
zich afspeelt beter leert kennen en de spanning fijn wordt
opgebouwd.
Ben Mears is een succesvolle schrijver die
opgegroeid is in Jerusalem’s Lot en bij het volwassen worden
is verhuisd naar New York. Als kleine jongen van 9 heeft hij
echter een zeer traumatische ervaring gehad in het huis van de
familie Marsten. De bewoners, Hubie en zijn vrouw Birdie, waren
zeer excentriek en hielden zich bezig met orgieën en het
aanbidden van een of andere hoge, kwade macht. Het hele dorp was
als de dood voor de familie Marsten en hun huis keek van op een
berg dreigend neer op het dorpje en de dorpelingen. Op een avond
wordt Ben door zijn vriendjes uitgedaagd om binnen te dringen in
het griezelhuis en een souvenir terug mee naar buiten te
brengen, maar hij komt zelf niet meer naar buiten. In het huis
is hij getuige van hoe Hubie zichzelf ophangt, vindt hij het
lijk van Birdie in de badkamer met een grote gapende schietwonde
in de borstkas en hun zoontje ligt dood in de badkuip. Ben
kruipt als verlamd in elkaar en blijft daar de hele nacht liggen
luisteren naar allerlei stemmen en kreten van het kwaad dat in
het huis heerst.
Nu hij volwassen is wil hij een boek
schrijven over het stadje en over hoe het kwade kan heersen in
de mens. Gelijktijdig met zijn aankomst arriveren ook de nieuwe
bewoners van het Marsten huis in Salem’s Lot. Het huis heeft
leeggestaan sinds de dood van de occulte familie en gelijk met
de nieuwe bewoners beginnen ook de mysteries zich terug op te
stapelen. Kinderen verdwijnen, mensen doen raar en het dorp
verandert van rustig plattelandsdorpje naar een reflectie van
hoe de hel op aarde er moet uitzien. Samen met enkele anderen
gaat Ben op zoek naar de oorsprong van al dat kwaad en mysterie
en zo ontdekken ze dat het griezelhuis bewoond wordt door
vampiers. Samen gaan ze de strijd aan om de vampiers uit te
roeien en dat zorgt voor enkele mooie, spannende scènes. Zoals
ik al zei, veel horror en gore vind je in Salem’s Lot niet,
maar dat kan je ook niet verwachten van een film die als
miniserie op televisie wordt uitgezonden. Het is lekker
ouderwets griezelen en dat komt dan vooral omdat het gebaseerd
is op een boek van Stephen King (de griezelkoning van de
literatuur) uit de jaren 70.
Salem’s Lot is een zeer onderhoudende
film en als je hem op dvd kijkt zal je de drie uur in een ruk
uitkijken omdat het verhaal van de personages en hun
belevenissen gewoon echt goed uitgewerkt is.
Dus voor wie zin heeft in een rustige
griezelfilm met wat diepgang en een verhaal dat een zeer mooie
opbouw heeft is Salem’s Lot de juiste keuze.
Calexica.